Zamrożony bark

Zamrożony bark, co to jest? Jak leczyć zamrożony bark? Kto najczęściej narażony jest na zespół zamrożonego barku? Czy są jakieś ćwiczenia, które wspomagają leczenie zamrożonego barku? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć. Osoby, które zmagają się z tym schorzeniem wiedzą jak jest ono bardzo nieprzyjemne, bolesne i utrudniające życie. Na szczęście leczenie tego schorzenia jest stosunkowo proste i można je w niektórych przypadkach jeszcze ułatwić i odrobinę przyspieszyć. Zwłaszcza stosując odpowiednią rehabilitacje i odpowiednie ćwiczenia. I działając od razu, kiedy zauważymy pierwsze objawy schorzenia.

Czym jest zamrożony bark?

Wbrew nazwie, zamrożony bark nie ma nic wspólnego z mrozem, śniegiem, niskimi temperaturami. Można powiedzieć, że nazwa doskonale oddaje stan faktyczny, czyli mniejszą ruchomość barku. Przez ta mniejszą ruchomość można odnieść wrażenie, że bark jest zamrożony. Ograniczona jest jego ruchomość. W niektórych przypadkach ta ruchomość jest ograniczona w znacznym zakresie. Chory odczuwa ból gdyż chory staw charakteryzuje się dużą sztywnością.

Zamrożonym barkiem jest nazywane zrostowe zapalenie torebki stawowej. Jest to najczęściej zapalenie torebki stawowej stawu ramienno-łopatkowego. Schorzenie to charakteryzuje się obkurczeniem i pogrubieniem torebki stawowej, co może w konsekwencji powodować powstawianie zrostów. Na dodatek zmiany chorobowe w stawie zmniejszają jego objętość, co z kolei wpływa na ograniczanie jego ruchomości, sztywnieniu i narastającym dolegliwościom bólowym.

Kto narażony jest na pojawienie się tego schorzenia?

Na zespół zamrożonego barku narażeni są niemal wszyscy. Bardzo często schorzenie występuje bez widocznej przyczyny takiej jak rozległy uraz, operacja itd. Jednak najbardziej narażeniu na pojawienie się tego schorzenia narażone są osoby, które uprawiają sporty. Zwłaszcza sporty, które są związane z większym wysiłkiem dla barków.  I tak, uprawiając:

  • siatkówkę,
  • koszykówkę,
  • pływanie,
  • piłkę ręczną,
  • sporty siłowe z obciążeniem,

możemy założyć, że znajdujemy się w grupie większego zagrożenia i może się u nas pojawić bark zamrożony.

Jakie są przyczyny zamrożonego barku?

Jeśli chodzi o przyczyny powstawania zespołu zamrożonego barku, to czasem ciężko jest je jednoznacznie wskazać. Bardzo często okazuje się, że schorzenie to pojawia się bez żadnej przyczyny. Jak można przeczytać powyżej pojawia się nawet w przypadku, kiedy nie uprawiamy żadnego sportu, nie mieliśmy nagłego urazu, nie przeszliśmy operacji. Oczywiście częściej pojawia się w przypadku, kiedy uprawiamy wspomniane wyżej sporty. Lecz nie tylko sport może być przyczyną pojawienia się zamrożonego barku. Do przyczyn pojawiania się tego schorzenia, możemy zaliczyć także:

  • zaburzoną gospodarkę hormonalną organizmu,
  • uraz barku,
  • długotrwałe unieruchomienie stawu ramiennego,
  • schorzenia reumatyczne,
  • zapalenie torebki stawowej,
  • blizny pooperacyjne lub pojawiające się po urazach,
  • działanie autoimmunologiczne organizmu.

Jakie są najczęstsze objawy zmrożonego barku?

Do najbardziej charakterystyczne objawów zespołu zamrożonego barku możemy zaliczyć:

  • Postępujące ograniczenie ruchomości barku.
  • Pojawiający się silny, przeszywający ból barku podczas poruszania ramieniem.
  • Narastający ból barku pojawiający się podczas odpoczynku, kiedy obręcz barkowa nie jest obciążona.
  • Pojawiające się problemy z wykonywaniem prostych, codziennych czynności. Kłopoty z zakładaniem ubrania, wykonywaniem podstawowych czynności w domu takich jak ból podczas sprzątania, krojenia chleba, czy prowadzenia samochodu.

To są bardzo często pojawiające się objawy, które charakteryzują to schorzenie. Warto wiedzieć, że w przebiegu zespołu zamrożonego barku możemy określić trzy, bardzo charakterystyczne, okresy rozwoju.

  1. Pierwszym okresem jest tzw. faza zamrażania. Trwa ona do dwóch, trzech miesięcy. Charakteryzuje się pojawieniem się bólu barku podczas wykonywania codziennych czynności. Ból ten jest bardzo intensywny, ale często brany jest za wynik obciążenia barku przez wykonywane czynności. Bardzo często pojawiający się ból uniemożliwia choremu sen na chorym boku. Pojawiają się ograniczenia w ruchu.
  2. Drugim okresem jest tzw. faza zamrożenia. Trwa ona od dziewięciu miesięcy do ponad roku. Charakteryzuje się ona postępującym sztywnieniem barku i narastającymi trudnościami z wykonywaniem prostych, codziennych czynności. Wyzwaniem może być zapięcie pasów w samochodzie, założenie butów, czytanie książki leżąc na brzuchu opierając się na rękach.
  3. Trzecim okresem jest tzw. faza odmrażania. Trwa ona od trzech do 10 miesięcy. Ale może trwać znacznie dłużej. Pełen powrót do zdrowia może zająć nawet kilka lat. Faza ta charakteryzuje się poprawą ruchomości stawu. Zmniejsza się uczucie bólu i dyskomfortu. Można zacząć funkcjonować normalnie.

Jak leczyć zamrożony bark?

Zamrożony bark, leczenie go jest możliwe i najlepsze efekty uzyskamy, działając od razu po zauważeniu pierwszych objawów. Kiedy je poczujemy, warto niezwłocznie udać się do lekarza. Nie należy lekceważyć pierwszych objawów, gdyż nieleczone schorzenie na pewno się rozwinie i przejdzie przez wszystkie trzy okresy. Można udać się do lekarza rodzinnego lub ortopedy. Pomocna może być też wizyta u fizjoterapeuty lub osteopaty. Rehabilitacja barku przynosi bowiem najlepsze efekty i jest w stanie skrócić przebieg choroby. Odpowiednio dobrane ćwiczenia na zamrożony bark sprawią, że choroba będzie miała łagodniejszy przebieg.

W przypadku wizyty u osteopaty lub fizjoterapeuty leczenie polega na odpowiednim oddziaływaniu na zamrożony bark, manipulacją punktami spustowymi i terapią manualną. Spore znacznie w procesie rehabilitacji ma zaangażowanie pacjenta w proces leczenia. Im dokładniej będziemy wykonywali zalecenia terapeuty, tym szybciej wrócimy do pełni sprawności i uporamy się z zamrożonym barkiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *